ဘယ္သူ့ေၾကာင့္လည္း

ဘယ္သူ့ေၾကာင့္လည္း

အစားမေတာ္တစ္လုပ္
အသြားမေတာ္တစ္လွမ္း
သူတိ့ုဘဝဇာတ္သိမ္းခန္း
သူမ်ားနိင္ငံေနတရားမဝင္
အမ်ားအျမင္ေနေပမဲ့ အသိတရား
ေခါင္းပါး အခ်ိန္ကုိမနွေမ်ာ
ေသာက္ေနရယင္ေက်နပ္
ေပးတာယူေကြ်းတာစား
အေနမတတ္အထုိင္မတတ္
အမ်ိုးဂုဏ္သားရည္ခ်ိဴးနွမ္
ဟုိတစ္စုသည္တစ္စု
အေဖါ္ျုပဳ ဘီယာကုိ
ေရလုိသေေဘာထား
ေသာက္ေနတာမ်ား
သံေယာဇဥ္ေတြေမ့
ကုိယ့္ရပ္ကုိယ့္ေျမမဟုတ္တဲ့ေဒသ
ေျခခ်တာေတာင္
အေပ်ာ္အပါးကုိအေလးထား
အနၱရယ္ကုိမသိအတိအက်က
စိတ္ကုိေျဖေဖ်ာက္ အရက္ေသာက္
ေသာကကုိေဖ်ာက္
အဆင္ေျပသည္
မေျပသည္ သူရာနဲ့ညိွမည္
သူတုိေတြအေျပာက
မေသာက္မစား လူ့ငနြား
ေသာက္ေသာက္စားစား လူ့မင့္သား
ထားပါေလ
ကဲ့ခုေတာ့
သူတုိ့ဘဝေလးေတြ
သူရာနဲ့စ
သူရာနဲ့ဆုံးခုေတာ့ဘဝတုန္းျပီေလ
ေသာက္ေသာက္စားစား
အမူ့မ်ား
ကဲခုၾကည့္ေလ
လူ့မင္းသားေတြ
အမူ့အခင္းနဲ့ညားေနျပီ
အာ့တာေတြက
ဘယ္သူ့ေၾကာင့္လည္း
ဆရာမင္းေက်ာ္ ရဲ့
အျဖဴကုိဘယ္သူအနက္
ဆုိးတာလည္းလုိ့ ....

မင္းနုိင္ ေခတၱရာ

READ MORE

ေမ်ာ္လင့္ျခင္း

ကိုယ္ကအခ်စ္ခံရမယ္ထင္ခဲ့ေပမယ့္
ကိုယ္ကခ်ည္းခ်စ္ရတဲ့အခါ
ကိုယ့္အျဖစ္ကို ျပံဳးမိတယ္...

ကိုယ့္ကိုဂ႐ုစိုက္ေစခ်င္ေပမယ့္
တခါတေလကိုယ္ကခ်ည္း
ဂ႐ုစိုက္ရတဲ့အခါ
ကိုယ့္အျဖစ္ကိုေၾကကြဲမိတယ္...

ကိုယ့္ကိုသတိရေစခ်င္ေပမယ့္
ကိုယ္ကခ်ည္း သတိရေနတဲ့အခါ
ကိုယ့္အျဖစ္ကိုနာက်င္မိတယ္...

တကယ္ေတာ့
တခ်ိဳ႕ေတြဟာ ကိုယ္ကေပးမလိုလိုနဲ႔
ကိုယ့္ဆီကျပန္ယူသြားတတ္ၾကတာ
ပိုမ်ားပါတယ္...

READ MORE

အန္တီေလးမ်ား … သို႕

အန္တီေလးမ်ား … သို႕

ဆက္ပဲ ကူးရေတာ့ မလို
ကမ္းပဲ ျပန္လွည့္ရေတာ့ မလို
ေတြေဝေနရင္ေတာ့ ေရနစ္ေတာ့မယ့္အျဖစ္

သင္တန္း ကလပ္စ္ကလည္း မတက္ခ်င္
ေဒးကလပ္္ မသြားသင့္ေတာ့သလို
က်ိဳက္ကလပ္ဘုရားလည္း မသြားခ်င္္ေသးဘူး

ဝတၱဳ တစ္အုပ္ဆို …
နိဒါန္းလည္းမက နိဂံုးလည္းမက်
ေက်ာ္ဖတ္လို႔လည္းမရတ့ဲ စာမ်က္နွာေတြ

၁၆ . ၁၈ လို တခစ္ခစ္လည္း မရယ္္ရဲ
၃၀ + လို ခပ္မာမာလည္း မေနရဲ
ေဒါက္လည္း မစီးသင့္
စလစ္ပါလည္း မစီးခ်င္
စကတ္လည္း မဝတ္သင့္
ပါတိတ္အေရာင္္တံုးလည္း မဝတ္ခ်င္္တ့ဲအရြယ္

တကယ့္ကုိ ဇေကာဇက
အစိမ္းလား ဆိုေတာ့လည္း မဟုတ္ေသး
အမွည့္လား ဆိုေတာ့လည္း မဟုတ္ျပန္ဘူး

၁၀၀ ပဲ ေပးစီးရ မလို
၂၀၀ ပဲ ေပးစီးရ မလို
တစ္ကယ့္ကို ဇေကာဇက ခရီး . . .

အရွင္္ဆႏၵာဓိက စာအုပ္လည္း ဖတ္သင့္
ဂ်ဴး စာအုပ္လည္း ဖတ္ခ်င္ …
အာနာပါနကို ရႈ႔ခ်င္သလို
ကိုကို / ေမာင္ေမာင္ လို႔လည္း ခ်ြဲခ်င္ေသးတယ့္ အခ်ိန္

ကံၾကမၼာက ေမာင္ေမာင္ေအးႀကီး ေလသံနဲ႕
ဒီေနရာမွာ ရပ္္ရင္
ဆရာဝန္ ရမယ္
အင္္ဂ်င္္နီယာ ရမယ္
ကဗ်ာဆရာ ရမယ္ နဲ႔ လာလာညိွတယ္ . . .

မစီးဖူး ဆိုရင္္ေတာ့
တစ္သက္္တာ လံုး
လမ္းေလ်ွာက္္ ရေတာ့မွာ က်ိန္းေသတယ္ …

ေနာက္ Bus နည္းနည္းေတာ့ လာႏိုင္္ပါေသးတယ္
ဒီ Bus နဲ႔ လိုက္သြားလည္း ျဖစ္တယ္
( အဲကြန္းပါ / မပါေတာ့ ကံတရားပဲ )

*124# ဆိုျပီး လက္္က်န္္သက္တမ္းကို ျပန္္ၾကည့္ရင္း
ေကာင္ေလး ေခ်ာေခ်ာေလး တစ္ေယာက္္ေလာက္
အခ်ိန္္ရွိတုန္း ေဒါင္းေလာ့ ဆြဲထားသင့္တယ့္ အရြယ္ . . .

Credit - ကိုလင္း

READ MORE

ဆုေတာင္း

             ဆုေတာင္း

ငါသည္ အရွိန္အဝါကိုမမက္ အလိမၼာကို
ႏွစ္သက္သူ ျဖစ္ရပါလို၏ ။

ငါသည္ အႂကြားအဝါကိုမမက္ တရားရွာျခင္းကို
ႏွစ္သက္သူျဖစ္ရပါလို၏ ။

ငါသည္ အခ်စ္တဏွာကိုမမက္ ေမတၱာအစစ္ကိုသာ
ႏွစ္သက္ရပါလို၏ ။

ငါသည္ ေလာကဓံကို မေၾကာက္ သေဘာမမွန္မွာကိုသာ
ေၾကာက္ရပါလို၏ ။

ငါသည္ သူတစ္ပါးအားမႏွိပ္စက္
ငါ့အားႏွိပ္စက္လာသူမ်ားအားလည္း သည္းခံႏိုင္သူ
ျဖစ္ရပါလို၏ ။

ငါသည္ အေပါင္းအသင္းမမ်ားမွာ မေၾကာက္
အေပါင္းအသင္းမွားမွာကိုသာ ေၾကာက္ရပါလို၏ ။

ငါျပဳ,စု ထား ကုသိုလ္အားေၾကာင့္ အမ်ားေဝေန ခ်မ္းသာေစ
ငါ့ပိုင္ဆိုင္ထား ငါ့စြမ္းအားျဖင့္ အမ်ားအက်ိဳးေဆာင္ႏိုင္ေစ..
ငါ့အားထုတ္ထားပုညအားေၾကာင့္
ငါအား သံသရာလြတ္ေျမာက္ေစ....

READ MORE

ႏွမလက္ေလွ်ာ့ ေနေလေတာ့

“ႏွမလက္ေလွ်ာ့ ေနေလေတာ့” (အင္းဝ စာဆိုေတာ္- ရွင္မဟာရဌသာရ)

႐ွင္မဟာရဌသာရကို ျမန္မာႏွစ္ (၈၃၀) ျပည့္ႏွစ္ (ခရစ္ႏွစ္ ၁၄၆၈) တြင္ အင္း၀ျမိဳ႕၌ေမြးဖြားခဲ့သည္။ ငယ္အမည္မွာ ေမာင္ေမာက္ျဖစ္သည္။ မင္းေဆြမင္းမ်ိဳးျဖစ္၍ နန္းတြင္းတြင္ ၾကီးျပင္းခဲ့သည္။ ၀ရစကၠပါလမေထရ္ႏွင့္ သီဟိုဠ္ေရာက္ ဆရာေတာ္ၾကီးတို႔ထံတြင္ နကၡတ္၊ ေဗဒင္၊ ဆန္း၊အလကၤာ၊ ပ်ိဳ႕ကဗ်ာ ႏွင့္ ပါဠိသကၠတ စသည္တို႕ကိုသင္အံေလ့လာခဲ့သည္။ ၁၂ ႏွစ္သားအ႐ြယ္ကပင္ ကဗ်ာေရးဖြဲ႔ခဲ့သည္။ ဘူရိဒတ္လကၤာကို ၁၆ ႏွစ္သားကေရးဖြဲ႕ခဲ့သည္။ ႐ွင္မဟာရဌသာရသည္ အင္း၀ေခတ္ ပ်ိဳ႕ကဗ်ာေလာကကို ဦးေဆာင္ပ်ိဳးေထာင္ခဲ့သူတစ္ဦးျဖစ္သည္။ ဘူရိဒတ္ဇတ္ေပါင္းပ်ိဳ႕၊ ကိုးခန္ပ်ိဳ႕၊ ဂမၻီသရပ်ိဳ႕၊ သံ၀ရပ်ိဳ႕ စသည္ တို႔သည္ ႐ွင္မဟာရဌသာရ၏ လက္ရာမ်ားျဖစ္သည္။ တံတားဦးတည္ေမာ္ကြန္း ၊ပံုေတာင္ႏိုင္ေမာ္ကြန္း၊ ေ႐ႊစက္ေတာ္သြားေတာ္လားႏွင့္ ဆံုးမ စာမ်ား၊ ရတုမ်ားကိုလည္းေရးဖြဲ႔ခဲ့သည္။ ေနာက္ဆံုးေရးခဲ့ေသာပ်ိဳ႕မွာ သံ၀ရပ်ိဳ႕ျဖစ္သည္။ ျမန္မာႏွစ္ ၈၉၂ ခန္႔(ခရစ္ႏွစ္ ၁၅၃၀ ခန္႔) သက္ေတာ္ ( ၆၂ ) ႏွစ္တြင္ ပ်ံလြန္ေတာ္မူသည္။
႐ွင္မဟာရဌသာရသည္ ကိုရင္ဘ၀မွာပင္ ရည္းစား႐ွိျပီး ပညာျပည့္စံုေသာအခါတစ္အိုးတစ္အိမ္ ထူေထာင္ရန္ ရည္႐ြယ္ထားခဲ့သည္။ ႐ွင္မဟာရဌသာရ၏ ဆရာက ေလာကီတြင္ေနထိုင္ျခင္းထက္ ေလာကုတၱရာတြင္ေနထိုင္ျခင္းက ပို၍ေကာင္းေၾကာင္းကို ဆံုးမသြန္သင္ခဲ့သည္။ ႐ွင္မဟာရဌသာရသည္ စာေတာ္သူတစ္ဦးလည္းျဖစ္သည္။ ေလာကုတၱရာတြင္ေနထိုင္ပါက ပို၍အက်ိဳး႐ွိျပီး၊ သာသနာေတာ္အက်ိဳး သယ္ပိုးရာတြင္လည္း ပိုေကာင္းမည္ ျဖစ္ေၾကာင္းကို အက်ိဳးအေၾကာင္းျပျပီး ဆံုးမခဲ့သည္။ ထိုအခါ႐ွင္မဟာရဌသာရသည္ ဆရာဆံုးမစကားကိုနားေထာင္ကာ၊ သာသနာ့အက်ိဳးသယ္ ပိုးျပီး ရဟန္းအျဖစ္ႏွင့္ပင္ ေနထိုင္ေတာ့မည္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ မိမိကိုမေမွ်ာ္လင့္ေတာ့ဘဲ လက္ေလွ်ာ့ လိုက္ရန္ခ်စ္သူအား ေအာက္ပါ “ႏွမလက္ေလွ်ာ့ေနေလေတာ့” ပ်ိဳ႕ကိုေရးသားလိုက္ပါေတာ့သည္။

    (  ႏွမလက္ေလွ်ာ့ ေနေလေတာ့ )(ပ်ိ ဳ ႕)

၁။ ပုေရနိသင္၊ ဆက္တိုင္းၾကင္၍၊ အိမ္႐ွင္အစစ္၊ ငယ္ကၽြမ္းခ်စ္ႏွင့္၊ ထပ္ရစ္လက္သင္၊  ထံုးစတြင္၌၊ ေသြးငင္ၾကမၼာ၊ ၀ါသနာေၾကာင့္၊ ဆရာမိဘ၊ ကြပ္ဆံုးမလည္း၊ ခ်စ္စထံုးေနွာင္၊ ေပ်ာ္ရေအာင္ဟု၊ သန္းေခါင္မဟူ၊ အတူယွဥ္တြဲ၊ သန္လႊဲမခန္႔၊ ကိုယ္သက္စြန္႔၍၊ေ၀းဓြန္႔ခရီး၊ ခ်ဳံၾကီးေတာစံု၊ ၀ါး႐ုံ၀ါးေထြး၊ သစ္က်ားေဘးကို၊ မေတြးဆံဖ်ား၊ မေလး စားတည့္၊ တရားသံေ၀၊ ေအာက္ေမ့ေခ်ေသာ္၊ ေၾကးေငြဂေဟ၊  မစပ္ေလသို႔၊ စာေပတတ္ပြန္၊ သီလကၡန္ႏွင့္၊ က်မ္ဂန္သိေျမာက္၊ ပဥၥင္းေရာက္က၊ ထပ္ေလာက္က်င့္ဖြယ္၊အဘယ္ၾကိဳးစား႐ွာ ေလေတာ့မည္။

၂။ လူ႔ေျမထိတြင္၊ ဘက္မျမင္သား၊ သန္႔စင္ငယ္က၊ လက္ေတာ္လွႏွင့္၊ ခ်ိန္းခ်ေစ့ေရး၊မွာစာေခြကို၊ စေသလိပ္ျပီး၊ ခင္းႏွီးကြက္က်ယ္၊ ေျပာင္မ်ိဳးျခယ္၍၊ ဆင္စြယ္၀န္းယွက္၊ေမြးမက္ရက္သည္၊ အသက္တို႔က၊ဆက္လွာရလည္း၊ မူလသိကၡာ၊ ဆံုးမစာႏွင့္၊ ငါးျဖာ၀ိနည္း၊ ေစာင့္စည္း ပညတ္၊   အပ္တိတသြား၊ ဆံတဖ်ားမွ်၊ မမွားအာ႐ုံ၊ ကာမဘံုကို၊မျမံဳရေခ်၊ ေသငယ္ေသစြ၊ ကမၸေလြရင္ပိုက္၊ တကိုက္လည္းကၽြတ္၊ စာလက္လြတ္၍၊ ျဖစ္တတ္ဘိသည္၊ သသၤာ႐ွည္ခဲ့၊ ဖန္လည္ရဟတ္၊ တပတ္ပတ္လွ်င္၊ အနတၱဒုကၡ၊ အနိစၥလည္း၊ ႏွလံုးပူစြ၊ ေပးလွဴ စြန္႔ၾက၊ သည္ဘ၀တြင္၊ ႏွမလက္ေလွ်ာ႔၊  ေနေလေတာ့ဟု၊ခ်စ္ေပါ့မၾကံဳ၊ ညိွဳးငယ္ပံုစြ၊ ႐ွက္ဟုံေၾကးၾကဳပ္၊ ခ်မင္းတုပ္သို႔၊ စိတ္ခ်ဳပ္မဖြင့္၊ ပ်ံလြင္ေမတၱာ၊ က႐ုဏာႏွင့္၊ တဏွာေလာဘ၊ ေဒါသေျမွးထူ၊ရမၼက္ျမဴကို၊ ဘယ္သူႏႈိုး႐ွာေလ ေတာ့မည္။

၃။ ဆုေ၀ဘိခ်င္၊ ငယ္ကၽြမ္း၀င္ႏွင့္၊ သို႔ပင္တာ႐ွည္၊ ေပ်ာ္ရမည္ဟု၊ ေညာင္စည္သမ်ား၊ျမိဳ႕ေ႐ွ႕ပါး၀ယ္၊ ထင္႐ွားေက်ာ္ဟိုး၊ ႐ုကၡစိုး၌၊ ပုဆိုးၾကာညြန္႔၊ ပိတ္လွ်ပ္တြန္႔ကို၊ ျဖန္႔၍တံ့ ငယ္မည္ျမြက္ဟ၊ ႏႈတ္သံျမႏွင့္၊ ခက္မတစ္ေထာင္၊ ပေညာင္ေစာင့္တတ္၊ ႐ွင္နတ္ျမတ္ကို၊ တိုင္မွတ္သက္ေသ၊ ျပဳမိေပ႐ွင့္၊ မေကြသစၥာ၊ ၀ါသနာေၾကာင့္၊ ႐ုပ္၀ါပ်ိဳ႐ြယ္၊သနးဖြယ္ဘိ၊ေ႐ွးႏွယ္ၾကိဳးကုပ္၊ ခ်မင္းတုပ္ႏွင့္၊ ခြက္ျမွပ္ခါညီ၊ နာရီေမာင္းခ်၊ ေဒသနမိတ္၊ သက္ၾကီးဆိတ္လည္း၊ မမွိတ္မ်က္ေတာင္၊ သည္းေခါင္ဆူလည္၊ ႐ွိလိမ့္မည္ဟု၊ လြမ္းသည္ထပ္ဆင့္၊ဖူးခ်ိန္သင့္ကို၊ ေမွ်ာ္လင့္ခိုး႐ွာ ေလေတာ့သည္။

(အင္းဝ စာဆိုေတာ္- ရွင္မဟာရဌသာရ)

READ MORE

အသံုးဝင္လ်က္ တန္ဖိုးမဲ့

အသံုးဝင္လ်က္ တန္ဖိုးမဲ့

မ်က္ကန္းတစ္ေယာက္အတြက္
မွန္တစ္ခ်ပ္ဟာ အလကားပဲ....။

စိတ္ဓာတ္ယုတ္ညံ့သူအတြက္
ပညာတတ္ျခင္းဟာ အလကားပဲ....။

တြန္႔တိုတတ္သူ အတြက္
ႂကြယ္ဝျခင္းဟာ အလကားပဲ....။

အရည္အခ်င္း မရွိသူအတြက္
အေရးပါမႈဟာ အလကားပဲ....။

ႀကိဳးစားအားထုတ္မႈ မရွိသူအတြက္
ကံတရားရဲ႕ေဖးမမႈဟာ အလကားပဲ....။

ရိုးသားမႈမရွိသူအတြက္
ေလာကသစၥာတရားဟာ အလကားပဲ....။

သင္ခန္းစာမယူတတ္သူအတြက္
ဘဝအေတြ႕အႀကံဳေတြဟာ အလကားပဲ....။

အတၱႀကီးသူအတြက္
ကိုယ္ခ်င္းစာတရားဆိုတာ အလကားပဲ....။

စာနာစိတ္မရွိသူအတြက္
ေမတၱာတရားဟာ အလကားပဲ....။

မခံစားတတ္သူအတြက္
အႏုပညာဟာ အလကားပဲ....။

ဆင္ျခင္ႏိုင္စြမ္းမရွိသူအတြက္
အေတြးအေခၚေတြဟာ အလကားပဲ....။

သဒါၶတရား မရွိသူအတြက္
ကုသိုလ္ဆိုတာ အလကားပဲ....။

ကုသိုလ္မရွိသူအတြက္
အသက္ရွင္ရျခင္းဟာ အလကားပဲ....။

READ MORE

သမုဒယေက်ာင္း

"သမုဒယေက်ာင္း "

အတူဆံု၊
တစ္အူတံု တစ္ကယ္မဆင္းၾကေပမယ့္၊
သူငယ္ခ်င္းဘဝနဲ႔၊
ငယ္စာရင္းက … အတန္းေဖၚ။
ျပန္မလြမ္းၿပီလား၊
ေက်ာင္းခန္းမွာ စာအတူသင္၊
ေက်ာင္းျပင္မွာ စာအတူက်က္၊
ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြ အစပ်ိဳးရင္း၊
“ဘဝပ်ိဳးခင္း” ဆိုတဲ့ သည္ေက်ာင္းေတာ္။
သည္ေက်ာင္းမွာ ဘဝကိုစ၊
သည္ေက်ာင္းမွာ ဘဝကို ထုဆစ္၊
ႏုမ်စ္သူေတြပံုေလာင္း၊
ေလာကရဲ့ေကာင္းက်ိဳး
“အေကာင္း” … “အဆိုး” … “ဓမၼ” .. “အဓမၼ” .. ေဝခြဲ၊
အေနရဲစို႔ … မွန္းရည္ေမွ်ာ္၊
တစ္လမ္းစီေနာ္ …
(ႀကီးေတာ့) … တို႔တေတြကြဲ။
ဆရာ၊ ဆရာမေတြနဲ႔၊
တခါကတပည့္ေတြ ကံမကုန္လို႔၊
ျပန္အဆံု ေပ်ာ္စရာႀကီးေပပဲ၊
တပည့္ေတြလဲ (လည္း) ဆံပင္ျဖဴ၊
အသြင္မတူ ဇရာဖက္၊
အသက္ေတြ အရြယ္ရေပမယ့္၊
ငယ္ဘဝ စာသင္ခန္းကို၊
ဘာျမင္ျမင္ အကုန္လြမ္းတာပဲ၊
ခံုတန္းမွာ ငယ္အရိပ္ေတြက၊
ငယ္စိတ္ဝင္ အမွတ္တရေတြနဲ႔၊
ျဖတ္မရေအာင္ … အခုဘဝ .. အႏုသယ … ဝဲမွာ၊
(သူငယ္ခ်င္းရယ္ …) သမုဒယနဲ႔စြဲ။ ။

ေမာင္စိန္ဝင္း (ပုတီးကုန္း)

READ MORE

သံသရာခရီးသည္

သံသရာခရီးသည္

ငါ့ရဲ႕ခရီးလမ္းက
ဘယ္ထိရွည္လဲ ငါမသိခ်င္ဘူး ......
ငါ့ရဲ႕ အခ်ိန္ေတြ
ဘယ္ေလာက္က်န္ေသးလဲ ငါမသိခ်င္ဘူး ......
ငါ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ
ဘယ္ေန႔ျပည့္မလဲ ငါ မေတြးခ်င္ဘူး ......
ငါ့ေသာကေတြ
ဘယ္ခ်ိန္ကင္းေ၀းမလဲ ငါ မစဥ္းစားခ်င္ဘူး ......

ငါ ေလွ်ာက္ေနတဲ့လမ္းမွာ
ငါ သြားေနတဲ့ခရီးမွာ
ငါ့ပန္းတုိင္မေရာက္ေသးသမွ်
ေတြ႕သမွ် လူ ကူညီ
သူတို႔လုိတာေပး
သူတုိ႔အတြက္ ေရတစ္စက္အျဖစ္
ငါရပ္တည္အံုးမွာပါ။

ငါ့လုိဒဏ္ရာေတြနဲ႔ ...
ငါ့လုိ အနာေတြနဲ႔ ..
ငါ့လုိ မ်က္ရည္ေတြနဲ႔ ....
ငါ့လို လမ္းေပ်ာက္မသြားေအာင္ ....
ငါ့လုိ စိတ္ဓာတ္မျပိဳလဲေအာင္ ...
သြန္သင္ေပးအံုးမွာပါ။

အလဲလဲ အကြဲကြဲနဲ႔
ငတ္တလွည့္ ျပတ္တလွည့္
ငါသြားေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ
ကူညီမယ့္လူ ေဖးမမယ့္လူ
တစ္ေယာက္မွ မရွိခဲ့ေပမယ့္
ငါ့ဆီလာရင္ေတာ့
အေကာင္းဆံုးလက္ေဆာင္ေတြ
ငါ ျပန္ေပးမွာပါ။

ဒီဘ၀ ဒီမွ် နဲ႔
ရွိသမွ် ၀ဋ္ေၾကြးေတြ
ေက် ပါေစေတာ့လုိ႔
ငါ ျပဳ သမွ် ကုသိုလ္တုိင္းမွာ ဆုေတာင္း
မွိန္ပ် ပ်  ေတာင္ မျမင္ရေသးတဲ့
ပန္းတုိင္ဆီကို တေရြ႕ေရြ႕လွမ္းေနတဲ့ငါ

ငါဟာ ..
ခဏအလည္လာတဲ့ သံသရာခရီးသည္ပါ.....။

READ MORE

ပါရမီျဖည့္ဖက္

ပါရမီျဖည့္ဖက္.....

အခ်စ္ဆံုးေရ ....
ဒီရက္ပိုင္း ခ်စ္တယ္ဆိုတဲ့စကားေတြ...
မင္းၾကားရနည္းခ်င္နည္းလိမ့္မယ္...
မင္းအတြက္ အခ်စ္ကဗ်ာေတြ....
ျမင္ရက်ဲခ်င္က်ဲလိမ့္မယ္....
တို႔ေတြ အခ်စ္အေျကာင္း....
ခဏေလာက္ ေမ့ထားရေအာင္ေနာ္....
တို႔ႏွစ္ေယာက္ သံုးတာျဖုန္းတာေလးေတြေလွ်ာ့....
ဒုကၡေရာက္ေနသူေတြ ပိုလွဴလိုက္ျကရေအာင္…..
အဝတ္အစားေတြ ဝယ္တာေလးေတြေလွ်ာ့....
အဝတ္မရွိသူေတြအတြက္ ဝယ္ေပးျကရေအာင္....
စားတာေသာက္တာေလးေတြေလွ်ာ့....
မစားႏိုင္မေသာက္ႏိုင္တဲ့သူေတြကို....
ပိုလွဴၾကရေအာင္....
အပိုဝင္ေငြေလးေတြစု....
လစဥ္ သူတို႔အတြက္ ဒါနျပဳရေအာင္....
ကိုယ့္ကိုတကယ္ခ်စ္ရင္.....
မင္းလည္းလွဴ....
ကိုယ္လည္းလွဴ.....
သဒၵါျကည္ျဖဴ.....ဒါနတူလို႔....
သံသရာမွာ....
အလွဴဒါယိကာ အလွဴဒါယိကာမ....
အတူျဖစ္လိုက္ၾကစို႔လားကြယ္ ။

(ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြဆို မုန္႔ဖိုးစုလွဴ
အလုပ္လုပ္သူေတြဆို သံုးတာျဖဳန္းတာေလးေတြေလွ်ာ့လွဴ
ခ်စ္တဲ့သူေတြလည္းတိုက္တြန္း
အတူလွဴၾကပါစို႔ ………….။)

Credit to -သက္ဆိုင္သူ

READ MORE